ODLUKA Skupštine AP Vojvodina kojom se osniva VANUK jeste klasičan antidržavni i, ako hoćete, antisrpski čin. Na sreću svih građana, ta odluka je toliko protivpravna da postoji više načina da se kroz institucije onemogući njena primena.

Veoma brine količina drskosti Pajtićevog režima, da svesno kršeći propise i opšteobavezujuće odluke Ustavnog suda ponovo uvede pokrajinu u sistem funkcionisanja po principu „država u državi“.

Situacija u kojoj se pod maskom osnivanja ustanove kulture osniva jedno telo koje suštinski ima da bude proglašeno za vrhovnog tumača i nosioca akademskih tokova u pokrajini, sluti na pripremu i razradu ideološkog konteksta u kome će Vojvodina biti sve samo ne srpska pokrajina.

Momenat donošenja ove pravno nakaradne odluke o VANUK upravo nam govori o činjenici da DS „srpska Srbija“ zanima samo kao povremeno ideološko soliranje njenog predsednika, i zarad podizanja rejtinga u onom delu javnosti koji je zaboravio protivustavni Statut APV iz 2009. Vrlo dobro se sećamo protagonista i donosilaca pravnih akata pokrajinske vlasti, koji su pokušavali da od severne pokrajine naprave entitet sa elementima državnosti.

Životno je važno sprečiti takvu jednu kameleonsku politiku, koja svoje boje menja spram vetrova koji duvaju sa strane, ali namere Pajtića i njegovih pristalica bile su i ostale potpuno destruktivne, ma koliko amaterski delovale u svojoj formalnoj projekciji.

Sporna odluka o osnivanju VANUK praktično predstavlja nastavak sukoba koji se vodi između birokratskog autonomaštva, koji poseduje izražene elemente separatizma, a čije su kolovođe Pajtić i Čanak, sa jedne strane, i najvećeg broja građana pokrajine sa druge strane.

Izražavam bojazan da oligarhijsko-birokratski apetiti dvojca DS-LSV pred naredne pokrajinske izbore ne porastu još više, što bi, u jednom trenutku moglo da preraste u novi „Majdan“. Takav scenario će, nadam se, biti onemogućen već nakon izbora za pokrajinsku skupštinu koji nas ubrzo očekuju.

Miroje Jovanović